Orta yaşlarının sonunda, yüzüne sinmiş acıyı birkaç kat fondotenle bile gizleyememiş kadın ağır hareketlerle ve yanında oturan diğer kadınlara hafiften gülümseyerek ayağa kalktı. Abartılı renklerle dolu kıyafetleri, artık geri gelmesi mümkün olmayan geçmiş zamana çocuksu bir veda gibi üzerinde duruyordu.
Kalın bıyıklarına rağmen kadınsı hareketleriyle dikkat çeken adam, kapıda kadını bekleyip, gülümseyerek elini omzuna koyup, içeriye buyur etti.
Uzun zamandır buranın müşterisi olduğu her halinden belli oluyordu kadının. Elindeki çantadan bir peruk çıkardı ve kenarda hazır bekleyen genç çocuğa uzattı. Adam daha önceden hazırda tuttuğu birkaç peruğu kadının kafasında denemeye koyuldu. Bu arada laflamaya başladılar.
“Hatırlamaz olur muyum?” dedi kadın.
“Rahmetli Fahrettin Bey o zamanlarda Maksim’e hazırlıyordu beni. Kocam olacak puştun yüzünden yarım kaldı her şey. Şimdi burada söyleyecek kadın değildim ben.”
Koyu sarı renkli bir peruğu beğendikten sonra aynı çantaya koydu. Çayından birkaç yudum aldıktan sonra tamamlamadan kalktı.
“Hayriş bugün müşterilerin yoğun. Ben çıkayım, sonra tekrar görüşürüz. Öpüyorum hayatım.”
Kadın kapıya yönelip yürümeye başladı. Neden sonra geri dönüp diğer müşterilerinin beklediği yerde oturan bir genç kıza yaklaşıp omzunu hafifçe sıktı.
“Allah zihin açıklığı versin güzelim.”
Genç kız gülümseyerek karşılık verdi.
Hemen yanlarında cep telefonuyla gürültülü şekilde konuşmaya başlayan kadına döndü bakışlar.
“Allah belanı versin Selin. Bana ne o heriften ayol. Yerden bitme bir tip. Bana mı yakıştırdın. Darıldım valla. Bana bak. Şimdi konuşamam Hayriş bekliyor. Tamam tamam ararım. İğrençsin yemin ediyorum. Tamam öptüm.”
Kalın sesini gizlemeye çalışan travesti, pahalı marka cep telefonunu, şık çantasına atıp ayağa kalktı.
“Nil nerdesin kız kaç zamandır?”
Adının Hayri olduğunu öğrendiğimiz adam, yılışık hareketlerle travestiyi koltuğa oturttu.
“Hayriş güzel oldu değil mi? Valla ortalığı ayağa kaldırırım. Karışmam bak ona göre!”
“Merak etme kızım sana hiç kötü bir şey verdiğimi gördün mü?”
Aynanın karşısında denediği peruğa uzun uzun baktı Nil.
“Valla çok güzel oldu. Eline sağlık. Hayvansın valla. Çok güzel oldu.”
Bağırtılı, gürültülü, bol argolu sözler, gülüşler, kahkahalar…
Bir an kalkıp gitmeyi düşündeki kenarda bekleyen genç kız. Ait olmadığı bir yerde, gitgide bir kuyunun içine saplanıyordu. Sürekli saatine bakarak sıkıntısını belli etti. Sonra çantasını karıştırmaya başladı. Çantasından çıkardığı bir kitabı evirip çevirip tekrar yerine koydu. Yanındaki kadına baktı ve gözgöze gelince gözlerini kaçırdı. Kadının bunu fark ettiğini hissedince utanç duydu. Bakmaması gereken bir şeye bakıyormuş gibi suçluluk duydu.
“Kemoterapi henüz olumlu sonuç vermedi ama bekliyoruz.”
Kadının beklenmedik şekilde kendisiyle konuşması, genç kızı şaşırttı. Ne söyleyeceğini bilemedi bir anda. Lafı geveledi ve sonunda doğru cümleyi bulup çıkardı ağzından.
“Allah’tan umut kesilmez.”
“Öyle tabii. Ne yapacağız ki başka. Saçlarım dökülmeye başladığında çok üzüldüm gerçi. Sonradan alışıyor insan. Amaaan nelere alışmıyoruz ki. Her şeyin başı sağlık. İnşallah iyi olurum da saçlar önemli değil. Peruk meruk idare ediyoruz.”
“Doğru önemli olan sağlık.”
“Sen niye geldin hayırdır.”
Genç kız tam cevap verecekten adam yine kadınsı hareketlerle yanlarına geldi.
“Buyur gel güzelciğim.”
Kız ürkek adımlarla koltuğa doğru yaklaştı.
“Hayatım başörtünü çıkaracaksın değil mi? Ona göre bir şeyler bakalım.”
“Yoo…şey…ben başörtüsünün üzerine bakıyorum zaten.”
“?...”
“Çok güzel bir şey olmasın…ben..ben..ÖSS’ye gireceğim de. Kiralık bir şey bakıyorum. Çok güzel olmasına gerek yok.”
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
