Dünyanın en mutlu insanı hiç şüphesiz Allah Resûlüdür (a.s.m.). Çünkü kâinata, Kâinatın sahibinin bahşettiği bir anlayışla, yani iman gözlüğüyle bakıyor, her şeyi güzel ve ve sevimli görüyordu.
Bu bakış açısı sonucudur ki Allah Resulünün (a.s.m.) mü’minlere armağan ettiği öyle güzel hayat ölçü ve prensipleri vardır ki, herbiri uygulandığında insanın mutluluğu yakalamaması mümkün değildir.
Bu ölçü ve prensiplerin herbiri sadece ahireti değil, dünyayı da bir nevi Cennete çevirir. Bu dünyada dahi Cennetin küçük bir nümûnesini yaşar mü’min.
Evet, Kur’ân’ın ve hadisin ölçüleri bize yol gösterecek, mutluluğa ulaştıracak niteliktedir. İşte onlardan bir tanesi:
Birgün Allah Resûlü (a.s.m.), İbni Ömer’e der ki: “Dünyada kendini misafir ve yolcu gibi kabul et ve kendini kabirde bulunanlar arasında say.”
Siz bir yolculuğa çıksanız, “İnciğim, boncuğum, şuyum, buyum olsun!” telâşına kapılır mısınız? “Yolculuk!” der, eksiklere göz yumar, sabreder, yolculuğunuz ne kadar sıkıntılı ve çileli de olsa, “Bu da geçer ya Hu!’ deyip sabredersiniz.
Sonra yolculukta sıkıntı çekmemek için yola hazırlıklı çıkarsınız. Cebinizde harçlığınız varsa yolculuğunuz kolay ve rahat geçer. Hazırlıksız çıkmışsanız sıkıntılardan kurtulamazsınız.
Dahası ne kadar rahat etseniz de yolculuk gereği her şeyin dört dörtlük olmasını istemezsiniz. Önemli olan, sürekli kalacağınız yerde rahat etmenizdir. “Bir an önce eve varalım, rahatlayalım” dersiniz.
Sonra siz bir yerde misafirseniz misafirliğin kurallarına uymaya çalışırsınız. Misafirlikte kuralları koyan siz değil, aksine uyan sizsiniz. Misafirliğinizi kendi kendinize kurallar koyarak değil, hane sahibinin arzu ve istekleri istikametinde, onu hoşnut edecek şekilde bitirmeye çalışırsınız.
Peki, ya kendinizi ölmüş, kabre girmiş görseniz neler hissederdiniz? Dünya hayatı sona ermiş, her şey bitmiş, neyiniz varsa dünyada bırakıp gelmişsiniz ve sadece amellerinizle başbaşasınız. Sizi orada rahata erdirecek, kabrinizi bir Cennet bahçesi yapacak iman, ahlâk ve güzel amellerinizdir. Bunlar yoksa insan isterse dünyanın sultanı olsun ne kıymeti olur?
Dünyada kendini bir yolcu ve misafir olarak ve kabre girmiş olarak gören bir kimsenin de, asıl gideceği vatana hazırlıklı olması, dünya misafirhanesinin sahibi Cenâb-ı Hakkın rızası istikametinde ömür geçirmesi kadar tabiî olan birşey olamaz.
Bu hadis-i şerifi kendine hayat parolası yapan İbni Ömer (r.a.) diyor ki; “Akşama erişince, sabaha kavuşmaya mutlak gözüyle bakma. Sabaha kavuşunca da akşama ulaşmayı bekleme. Sağlıklı olduğun zaman hastalık vakti için; hayatta iken de ölüm vakti için hazırlık yapmaya bak.”1
Sabah veya akşam dünya yolculuğunun bitebileceği ihtimaliyle hareket eden, sağlığında hastalığı ve hayatındayken ölüm için hazırlıklı olan kimse kadar kazançlı kim vardır?
Bu hayatî prensipleri hayat parolası yapan insan mutlaka kazanır ve mutlu olur.
Şaban DÖĞEN (YENİ ASYA) Sen,iSLAM'ı öyle yaşaki akıllar dursun...
Sen,onun bunun değil yalnız ALLAH'ın kulusun...
Sen zulümetlerin ortasında parlayan NURsun...
Sen ve senin gibi mücahitlere binlerce SELAM OLSUN!!!...
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
