Tarih: Pts Oca 30, 2006 12:55 am Mesaj konusu: ÜMMETİMİN İHTİLAFI RAHMETTİR" HADİSİ(alimlerin gorusu)
ALINTIDIR
"MÜSLÜMANLAR arasında fer'i meselelerdeki ihtilâf; genişliğe ve kolaylığa hizmet etmesi bakımından rahmettir. Fer'i meselelerdeki ihtilâf meşru görülmeseydi, İslâm ümmeti birçok meselede azabın ve vahşetin içerisinde kalırdı. Müslümanların fer'i meselelerdeki fikri ve fiili azab ve vahşetten kurtulmaları, ehli ilmin ilme dayanan rahmet adındaki ihtilâfı doğru anlayıp kavramalarına bağlıdır.
Şanlı önderimiz Hz. Muhammed (sav) bu konuda şöyle buyuruyor: "Ümmetimin ihtilâfı rahmettir.'' (1) İslâm ümmeti için ihtilâfın rahmet olduğunu ortaya koyan bu hadisin sıhhat derecesi konusunda Allâme Menavi (rha) şunları naklediyor: "Subki, bu hadis için şöyle dedi: "Bu hadis, hadis alimleri nezdinde bilinmemektedir. Ben de bu hadis için, ne sahih, ne zayıf ve ne de uydurma hiçbir senede rastlamadım." Suyuti şu açıklamayı yapar: "Bu hadis, bize ulaşmayan bazı hadis kitaplarında mevcut olabilir." Beyhaki, "el-Medhal" adlı kitabında; Deylemi de, "Müsnedü'l Firdevs" adlı kitabında bu hadisin senedini zikrederler. Her iki alim de bu hadisi, İbn-i Abbas (ra)'den: "Ashabımın ihtilâfı rahmettir" ibaresiyle, merfu' olarak rivayet ederler. (2) İbn-i Abidin (rha) de şunu kaydediyor: "İbn-i Hacip bu hadisi Muhtasar'ın da şu sözlerle nakletmiştir: "Ümmetin ihtilâfı, insanlar için rahmettir." Bu hadisi; Huleymi, Kadı Hüseyin ve İmamu'l Harameyn gibi zevat rivayet etmişlerdir, ihtimal onu bizim muttali olamadığımız hafızların kitaplarında bulmak da mümkündür." (3)
İhtilâfın rahmet olduğunu beyan eden hadisi şerifi teyid eden bir başka hadisi şerif de şudur. Resulûllah (sav) buyuruyor: "Size Allah (cc)'ın kitabından bir delil bulunursa onunla amel etmek icab eder. Terki hakkında hiçbir kimsenin özrü olamaz. Şayet Allah (cc)'ın kitabında yoksa o zaman geçerli sünnete müracaat etmek gerekir. Bu babda benden bir sünnet de yoksa ashabımın söyledikleri ile amel edilir. Şüphesiz benim ashabım gökteki yıldızlar mesabesindedir. Hangisinin kavli ile amel etseniz hidayeti bulursunuz. Ashabımın ihtilâfı sizin için rahmettir.'' (4) Tabii ki, yukarıda da söylendiği gibi, Ashabının ihtilâfı, ümmetin ihtilâfı hükmündedir.
Mutlak müctehidlerden Ömer b. Abdülaziz (rha) şöyle diyor: "Eğer Hz. Peygamber (sav)'in ashabı ihtilâf etmemiş olsa idi üzülecektim, zira onlar ihtilâf etmeselerdi ruhsat olmazdı." (5) Dikkat edilirse Ömer b. Abdülaziz (rha), kendisine verilen ilim ve basiretle, sahabenin ihtilâfında rahmet ve genişlik olduğuna inanan biridir. Şunu unutmayalım ki; sahabeler, ihtilâflarıyla bize, sözleri ve içtihadları arasında seçim yapma fırsatı verdiler. Aynı şekilde onlar, bize içtihadi meselelerde ihtilâf ahlâkını öğreterek, bu ahlâk etrafında birbirini seven kardeşler olarak nasıl kaldıklarını gösterdiler." (6)
«el - Munavî» «el - Cami» in şerhinde «müçtehid olmayan bir kimseye belli bir mezhebi taklid etmek gerektir. «İHTÎLAF RAHMETTİR» hadîsinin muktezası; bir mezhebden diğer bir mezhebe intikalin caiz olmasıdır. Şafilerin katında doğrusu, bir mezhebten başka bir mezhebe intikalin caiz olmasıdır.» dedi.
«Beyhakî «el - Madhel» de İbnu - Abbas'dan (Radiyellahu anhuma) gelen senediyle şu gelecek hadîs-i şerifi rivayet etti: «Allah’ın kitabından size bir hüküm geldiğinde onunla amel etmek zorunludur. O hükmü terk etmekte hiç bir kimse mazur sayılamaz. Eğer Allah’ın kitabında yoksa, benden gelen ve geçerli bulunan bir SÜNNET ile amel ediniz. Eğer SÜNNET'im yoksa, bu takdirde ashabımın söylediğiyle amel ediniz. Zira ashabım gökteki yıldızlar mesabesindedirler. Onların hangisinin sözüne yapışırsanız, hidayet olunursunuz. Ashabımın ihtilafı sizin için rahmettir.»
Celâleddin es - Suyutî, CEZÎLEL - MEVAHÎBE'de «Bu hadisi şerif de birçok faideler vardır:
O faidelerden;
Birincisi; Allah’ın Resulünün (S.A.V.) kendisinden sonra fürûâtta mezheblerin ihtilâf edeceklerini haber vermesidir. Bu, Resûlüllahın mu'cizelerindendir. Gayıblardan haber vermelerindendir.
İkincisi, bu ihtilâfa razı olmasıdır.
Üçüncüsü, fürûâtta bulunan bu ihtilâfı onaylamasıdır.
Dördüncüsü, bu ihtilâfı rahmet olarak nitelendirerek övmesidir.
Beşincisi, mükellefi serbest bırakmasıdır. Ashabtan dilediğinin sözüne yapışabilirsin deyip belli birisinin peşinde gitmenin zarurî olduğunu tayin etmemesidir. Bu hadîsi şeriften alınan hükme göre, müçtehidlerin hepsi hidâyet üzerindedir, hepsinin mesleği haktır, hiç birisi içtihadından ötürü kınanmaz. Ve hiçbirisine yanlışlık atfedilemez. Zira Allah’ın Resulü (S.A.V.), «Hangisine yapışırsanız hidayet olunursunuz.» buyurmuştur.
Hatib el-Bağdadî, «Kitabür-Rüvvat» ta İsmail bin Ebül-Mehâmid yoliyle İmamı Mâlik'ten (Rh.A.) rivayet etti: «Harun-Reşit Enes oğlu Malike; Ey Aba-Abdullah Bu kitaplarını yaz. Biz buraları İslâm dünyasının her tarafına gönderelim.. Ta ki ümmeti, bunlarla amel etmeye itelim» dediğinde, İmam-ı Mâlik (Rh.A.) :
« Ey müminlerin emîri! Alimlerin ihtilâf etmeleri, bu ümmet için Allah’dan gelen bir rahmettir. Ümmetin her âlimi, katında sıhhatli olana tabi' olur. Hepsi de hidayet üzere bulunur. Hepsi de Allah’ın rızasını irade eder.»
Daha sonra Celâleddin «es-Suyûtî» şunları söyledi: «Mezheblerin ihtilâfı, bu (İslâm) milleti için büyük bir nimet ve büyük bir fazilettir.» Bu mezheblerin fürûattaki ihtilâfının ince bir sırrı vardır. Âlimler o sırrı idrak ettiler. Cahiller ise, o sırrı idrak etmekten aciz kaldılar. Hatta bazı cahîllerden dinledim: « Resulullah (sav) bir tek şeriat getirdi. Acaba bu dört mezheb nereden çîktı? (!)» (…..)
Bu ümmetin en hayırlısı olan ashab-ı güzinin arasında da teferruatta ihtilâf vaki' olmuştur. Buna rağmen hiç kimse kimse ile hasmane mücadele etmemiş, hiç kimse öbürüne karşı düşmanlık gütmemiştir. Hiç biri arkadaşına yanlıştır dememiştir, ona kusurluluk atfetmemiştir. İşaret ettiğim SIRRI «Muhakkak ki, bu ümmetin ihtilâfı, bu ümmet için rahmettir. Geçmiş ümmetlerin ihtilâfi ise, azab ve helâkdır.» hadîs-i şerifinden aldım.” (sh:32-38
«Ümmetimin ihtilâfı rahmettir» hadis-i şerifiyle ilgili olarak muhakkik ulemadan İbn-i Abidin (Rh.a) şöyle diyor: "İhtilâftan murad; müçtehidler arasında fer'i meselelerde cereyan eden ihtilâftır. Yoksa mutlak ihtilâf değildir. Evet mezhep imamlarının ihtilâfı ümmet için bir genişlik ve kolaylıktır. Nitekim «Tatarhâniyye» nâm kitabın baş taraflarında izah edilmiştir. Bu söz halkın dillerinde dolaşan meşhur bir hadis-i şerife işaret etmektedir. Hadîs şudur : «Ümmetimin ihtilâfı rahmettir». «el-Makasıdü'1-Hasene» adlı kitapda bu hadisi Beyhakî'nin münkatı' bir senedle İbn-i Abbas (r.a.) dan şu sözle rivayet ettiği bildiriliyor :
"Resûlullah (s.a.v.) buyurdular ki: «Size Allah'ın kitabından bir delil bulunursa onunla amel etmek icap eder. Terki hakkında hiçbir kimsenin özrü olamaz. Şayet Allah'ın kitabında yoksa o zaman geçerli sünnete müracaat etmek gerekir. Bu bâbda benden bir sünnet de yoksa, ashabımın söyledikleri ile amel edilir. Şübhesiz benim ashabım gökteki yıldızlar mesabesindedir. Hangisinin kavli ile amel etseniz hidayeti bulursunuz. Ashabımın ifhtilâfı sizin için rahmettir». İbn-i Hâcip bu hadisi Muhtasar'ında şu sözlerle nakletmiştir: «Ümmetimin ihtilâfı insanlar için rahmettir».
Molla Aliyyü'l-Kârî der ki: Suyutî bu hadisi Nasr-ı Makdisî'nin «el-Huccet» nâm eserinde, Beyhakî'nin de «er-Risaletü'l-Eş'ariyye» de senedsiz olarak rivayet ettiklerini söylemiştir. Aynı hadisi Huleymî, Kadı Hüseyin ve İmamü'l-Harameyn gibi zevat rivayet etmişlerdir. İhtimal onu bizim muttali' olamadığımız hafızların kitaplarında bulmak da mümkündür. Suyutî, Ömer İbn-i Abdülaziz'in şu sözünü nakleder: «Eğer Muhammed (s.a.v.) in ashabı ihtilâf etmemiş olsalardı sevinmezdim. Çünkü onlar ihtilâf etmeseler ruhsat meydana gelmezdi». Hatîb Bağdadî'nin beyanına göre Harune'r-Reşîd, İmam Malik b. Enes'e «Yâ Ebâ Abdillah! Şu kitapları, yani senin kitaplarını yazalım da İslâm âfakına dağıtalım. Ve ümmeti bunlarla amele sevkedelim» demiş. İmam Malik'in cevabı şu olmuş: «Yâ emire'l -Mü'minin! Ulemanın ihtilâfı Allahü Teâlâ'nın bu ümmete bir rahmetidir. Herkes kendince sahih olana tâbi olsun. Ulemanın hepsi hidayet üzeredir. Hepsi Allahü Teâlâ'nın rızasını talep etmektedir». Bahsin tamamı «Keşfü'l- Hafâ ve Müzîlü'l-İlbâs» adlı eserdedir." (7)
Aynı mahiyeti muhtevi olarak Yusuf Kerimoğlu hoca efendi ise aynen şöyle diyor: “İctihad'a konu olan fer'i meselelerde ihtilâfın caiz olduğu "Ümmetimin ihtilâfı rahmettir" Hadis-i Şerifi ile sabittir.” (8
İlmine hürmet ettiğimiz bazı alimler de aynı görüştedirler. Mesela Bediüzzaman Said-i Nursi (Rh.a) (Uhuvvet Risalesi, BEŞİNCİ VECİH Cevşen) de şöyle diyor: " Hayat-ı içtimaiyece, inat ve tarafgirlik gayet muzır olduğunu beyan eder. Eğer denilse: "Hadiste, "Ümmetimin ihtilâfı rahmettir." (…..)” (9)
Bu hadisin Sahih olup olmadığı hala tartışıla gelmektedir. Mesela ne hikmetse nereden aklına gelmişse Atom kurumundan emekli Prof. A.Yüksel Özemre bey dahi şu sözleriyle bu tartışmaya katılmışlardır: "Bu kapsamda belirli kesimde sahih hadis diye pek revaç bulmuş olan "Ümmetimin ihtilafı rahmettir" sözü de asla Hz. Peygamber'e izafe edilemez. Bu uydurma bir rivayettir…” Abdullah Feyzi Kocaer hoca efendi Prof. A.Yüksel Özemre beye “Reddiye” niteliğinde yazdığı bir makalesinde aynen şöyle diyor: “Yazarımız (A.Yüksel Özemre) bu hadisin kaynağını zikretmemiştir. Zaten, Hadis ilmi konusunda yüzeysel bilgisi olduğundan dolayı zikredebileceğini de zannetmiyoruz. Çünkü sözünü ettiği rivayet, belli başlı temel hadis kitapları içerisinde geçmemektedir. İkinci derece, derleme kitapları ve şerh kitaplarında şerh arasında bulabildiğimiz bu rivayeti Suyûtî, halk arasında meşhur olmakla birlikte zayıf hadislerin örneği içerisinde getirmektedir. Aclûnî, Beyhakî'nin el-Medhal ve Risâletü'l-Eşariyye isimli kaynağını zikrederek rivayetin değişik biçimlerini getirmekte ancak bunların tümü munkatı, senedi promlemli zayıf rivayetler olduğunu belirtmektedir. İbn Hacer'den nakilde bulunarak bu rivayet hakkında şöyle dediğini bildirir: "Halk arasında meşhur bir hadistir. Pek çok imam bu hadisin aslının olmadığını söylemiştir. Hattâbî, Garîbü'l-Hadis isimli kitabında başka bir konuyu anlatırken söz arasında zikretmiş hadisin anlamı hakkında bilgi vermiş ama kaynağı konusunda bilgi getirmemiştir." Hattâbî'nin Garîbü'l-Hadis isimli eserinde bu rivayete değindiğini ve manası üzerinde açıklamalar getirdiğini bildiren Nevevî'nin verdiği bilgiye göre Hattâbî, ihtilafın değişik anlamlarına ve çeşitlerine dikkat çekmektedir. Buna göre hadisteki, ihtilaf çeşitlilik, renklilik anlamına gelmektedir.” (10)
Hadis konusunda ilmine itibar ettiğimiz Ebubekir Sifil hoca efendi ise bu hadis-i şerif ile ilgili aynen şöyle diyor: “ "Ümmetimin ihtilafı rahmettir" hadisinin elimizdeki kaynaklarda merfu/sahih bir senedi yoktur. el-Beyhakî, İmam el-Eş'arî'yi müdafaa maksadıyla kaleme aldığı er-Risâletu'l-Eş'ariyye'sinde (11) bu hadisi senetsiz olarak nakletmiştir.(12) Bu hadisi bu lafızla zikreden kaynakların hiç birisinde sened zikredilmemiştir. Hatta es-Sübkî, "Muhaddisler tarafından bilinmemektedir. Bu rivayetin ne sahih, ne hasen, ne de mevzu bir senedine rastlamadım" demiştir. (13) Yaygın olarak zikredilmesi dolayısıyla es-Süyûtî, "Belki önceki Hadis alimlerinin eserlerinde senedli olarak zikredilmiştir de, onların eserleri bizlere ulaşmamıştır" demiştir. (14)
Bu rivayeti senetsiz olarak veren kaynaklar es-Sehâvî, el-Aclûnî ve daha birçok alim tarafından zikredilmiştir. Oralara da bakılabilir. (15)
Bu rivayeti anlam olarak destekleyen ve İbn Asâkir, ed-Deylemî, el-Beyhakî ve el-Hatîbu'l-Bağdâdî (16) tarafından nakledilen "Ashabımın ihtilafı sizin için rahmettir" şeklindeki varyantın senedinde ise inkıta ve zayıflık vardır. Zira bu hadisin senedindeki Cüveybir b. Sa'îd zayıf bir ravidir. Hadisi İbn Abbâs (r.a)'tan nakleden ed-Dahhâk da İbn Abbâs (r.a) ile görüşmemiştir.
Hasılı "Ümmetimin ihtilafı rahmettir" hadisinin aslı (senedi) bulunamamıştır. Bu sebeple onu Efendimiz (s.a.v)'e izafe ederek nakletmek doğru değildir. Ancak onu anlam olarak destekleyen zayıf rivayetlerin ve Tabiun akvali ile daha sonraki kuşaklardan ulemaya ait beyanların mevcudiyeti sebebiyle, bir aslı olabileceğini söylemek yanlış olmaz.” (17)
KAYNAKLAR
(1) El-Cami-us Sağir (imam Suyuti) C: l, Sh:13, Beyrut:ty.(2) Feyzu'l Kadir Şerhu Cami-Us Sağir (AUame Menavi) C: l, Sh:209, Beyrut:ty.(3) Reddü'l Muhtar Aled Dürri'l Muhtar (ibn-i Abidin) C: l, Sh:68, Ist:1984.(4) Keşfu'l Hara (Acluni) C:l, Sh:64, Beyrut:1351.(5) Reddü'l Muhtar Ale'd dürri'l Muhtar (îbn-i Abidin) G:l, Sh:68, Ist:1984.(6) Musatafa Çelik, İhtilaf Ahlakı, sh:40-41. Misak Yay. .Ankara.(7) İbn-i Abidin, c/1, sh:84, Şamil Yay. İst.)(8 El Aclûni-Keşfû'l Hefa-Beyrut: 1351, C: 1, Sh: 64 vd. Hadis No: 153. Yusuf Kerimoğlu, Emanet ve Ehliyet, C/1, sh:52. Başka hoca efendiler de aynı görüştedirler; mesela Said-i Nursi- M. Emin Er -Esad Coşan hoca vb.(9) (el-Aclûnî, Keşfü'l-Hafâ, 1:64; el-Münâvî, Feyzü'l-Kadîr, 1:210-212.) (10) A. Feyzi Kocaer, Konya'da yayınlanan ‘marife’ isimli İlahiyat Akademisyenlerine yönelik dergi (Marife, yıl:4 sayı:1 bahar 2004) (11) Bu risale için bkz. İbn Asâkir, Tebyînu Kezibi'l-Müfterî, 100 vd.(12) A.,g.e., 106.(13) el-Münâvî, Feydu'l-Kadîr, I, 212.(14) el-Câmi'u's-Sağîr, I, 210.(15) el-Makâsıdu'l-Hasene, 26-7; Keşfu'l-Hafâ, I, 66-7.(16) Târîhu Dimaşk, XXII, 359; Müsnedu'l-Firdevs, IV, 160; el-Medhal, 162; el-Kifâye, 65-6.(17) Ebubekir Sifil, bir soruya cevap… Adam aldirma da geç git, diyemem, aldiririm
Çignerim, çignenirim, hakki tutar kaldiririm..(M.Akif Ersoy)
sahih olması mümkün değil kuran bütün olun derken peygamber ayrılıkta rahmet vardır demez!!! Aranızdan çıkmadı adam
Yolunuza hiç ermedi kafam
Kaçamadım oda benim hatam
Sahi Siz Neysiniz Tayyip Paşam?
Vee sildim!!!
rivayete mana olarak bakıldığında ihtilaf=rahmet ise, ittifak=gazab olur.
bu rivayetin doğurduğu en kötü şeylerden birisi malesef insanları mezhep taassupçuluğuna itmesi. körü körüne kendi mezhebindeki hükmün yanlış olduğunu bilse bile, ihtilaf düşülen konularda kuran ve sahih sünnete göre amel etmek yerine kendi mezhebinin görüşüyle amel etmeye devam etmesi.
eğer ortada bir ihtilaf, çatışma varsa bu mezhep imamlarının hatalarıdır ve (Allah hepsinden razı olsun) hepsi zaten kendi ictihadlarından farklı bir sahih hadise rastlarsanız onunla amel edin diyerek insanları yönlendirmişlerdir.yani bu ihtilaflar Allah'tan değildir, olamaz:
Hâlâ mı düşünmezler Kur'ân'ı Allah katından gayrı bir yerden gelseydi onda, birbirini tutmaz birçok şeyler bulurlardı. (nisa-82) ZİNDE BAD JEHENNEM BERAY-I ZALİMAN!!!
bu forumda anlamadigim cok sey var, nasil olur da hazreti alinin yuz fotografini gosteriyorsunuz, sarkilardan bahsediyorsunuz, ey Allahin kullari dikkat edin!!!!!!!!!sizi uyariyorum....
ustelik bile bile zayif hadisleri nakl ediyorsunuz ("Ümmetimin ihtilafı rahmettir"), hayir bu bilgi yanlistir, buyuk selefi alimler bu konudan bahsedip ihtilafin rahmet olmadigini soylemislerdir!!!
seyh el Albani, bir konusmasinda ona sorulmustu, ihtilafta bircok gercek olabilir mi??? o da alimlerin bircok goruslerin olabilecegine ama gercegin de tek oldugunu soylemistir!!!!
yazının haddi aşan kısımları silinmiştir (zeydiyye) "Muhakkak ki, sözlerin en doğrusu Allah'ın
Kelam'ı, yolların en hayırlısı Muhammed
(s.a.v.)'in yoludur. İşlerin en kötüsü ise
sonradan uydurulanlardır. Sonradan
uydurulup dine sokulan her amel bid'at, her
bid'at sapıklık ve her sapıklık da ateştedir.
a.s. kardeş diyosun ki ümmetimin ihtilafı (farklı ictihadı) rahmettir hadisi dogru degil uydurmadır.yanlış düşünüyosun çünkü bir hadis-i şerifte şöyle buyurulmuştur:
(Müctehid, ictihadında hata ederse bir, isabet ederse iki sevap alır.) [Buhari]
Müctehidlerin ihtilafları, yani farklı ictihadları rahmet olmasa idi, müctehidin hatasına da sevap verilmezdi. Yanlış bir işe sevap verilmez. Müctehidin hatasına da sevap verildiğine göre, farklı ictihad rahmettir. İhtilaf rahmet olunca ittifak gazap olur demek de yanlıştır. Çünkü bu söz, Peygamberlerin getirdiği dinlerin farklı olmasına ve Selef âlimlerinin birbirinden farklı ictihad etmesine dil uzatmak olur.
Hatası bile sevap olan âlimlerin böyle farklı ictihadları bir rahmettir. Bunu inkâr etmek 14 asırdan beri gelen âlimleri yalanlamak ve hak mezhepleri inkâr olur. ve bu hadisi bir çok muhaddis rivayet etmiştir ve
muhaddisler sıradan insan değildir.
Forum Kuralları
3 - Çeşitli kurum ve kuruluşlara, mezhep, dernek, cemaat ve cemiyetlere eleştiri sınırlarını aşan hakaret, karalama, ve iftiraya müsaade edilmez. Eleştirleriniz yapıcı ve yol göstericli olmalıdır amacımız paylaşim ve doğruyu bulmaksa bunun yolu sürtüşme ve hakaret olmamalıdır.!
Amr İbni Âs radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken dinledi:
"Hâkim, hüküm verirken ictihadda bulunur da isabetli hüküm verirse, iki sevap kazanır. Yine hüküm verirken ictihadda bulunur da yanılırsa, bir sevap kazanır. "
Buhârî, İ'tisâm 21; Müslim, Akdıye 15. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd, Akdıye 2; Tirmizî, Ahkâm 2; Nesâî, Âdâbü'l-kudât 3; İbni Mâce, Ahkâm 3
ben bu forumu elestirmiyorum, sadece gercekleri soyluyorum,
ve delil olarak bunu tercume etmenizi istiyorum:
Extract of “Silsilat Al Ahâdiths Adha' îfat” Volume 1
- Hadith 57 -
“The divergence of my community is a mercy”
The divergence is not a mercy - Sheik Mouhammad Naçir DIN Al Albani -
57 - “the divergence of my community is a mercy”
It is not a hadith. It does not have an origin. The specialists in the science of the hadith made efforts to find a transmission chain to him but in vain.
Assouyoutî [1] said in “Al Jâmi' or saghîr”: “It may be that it is in one of the books of the scientists but that he did not reach us.”
For me that is very far from being possible because that would like to say that there would be hadiths that the community would have lost, but that, no Moslem can conceive it.
Al-Mounâwî pays of Have-Sabkî [2]: “This hadith is not known in the specialists in the hadith and I did not find any chain of rapporteurs to him, whether it is weak, authentic or manufactured.”
Sheik zakariya Al ansârî confirmed the thing in his comment of “Tafsîr Al-Baydâwî” (2/92).
Moreover, the significance of this hadith was rejected by the large scientists, ibn Hazm [3] said in “Al Ihkâm fî ousouli l-ahkâm” (5/64) after it showed that it was not a hadith:
“This is the worst word which is, because if the divergence were a mercy, then the union would be a punishment and that no Moslem can say a similar thing, indeed it has there only two possibilities, the union or the divergence, the mercy or the punishment.”
And he said to another place: “It is a Forgery hadith, an untrue hadith.” as that will be exposed in the hadith 61.
One of the harmful consequences of this word is that the Moslems approved the marked divergence which currently exists between the four madâhibs, and they never try to have these divergences in front of Coran and authentic Sounnah like theirs required of their imâms but Allah the counsels. On the contrary they regard these four madhâhibs as as much legislation [4] (chari' has)! They pronounce this word while knowing the divergences major and contradictory which exist between these madâhibs and they know that these divergences can be solved only by eliminating those which contradict the evidence and by accepting those which are in conformity with the evidence, but they do not do it! And because of that they allotted to the legislation (chari' has) contradictions! However that with him only proves that this theory does not come from Allah `azza wa jall. So only they had taken into account the word of Allah about Coran:
“If it came from another that Allah they would certainly have found many contradictions there.” [S4V82].
The verse is clear on the fact that contradiction does not come from Allah, therefore how can one regard it a legislation who must be followed and as a descended mercy?!
Because of this hadith and others like him, the Moslems did not cease, after the imâms and until our days, to be in divergence on the subjects touching with the belief and the acts.
If they had regarded the divergence as an evil, like said it ibn farmhouse' oud and of other, that Allah counsels, as well as stipulated the Koranic verse and many Ahâdiths (= plural of hadith) of the prophet , they would have hastened to go towards the union and would have agreed on the majority of these questions for which Allah gave us the evidence which makes it possible to distinguish truth from the forgery, then for the remainder they will excuse the ones the others on it on what they are in disagreement. But how you want that they do it knowing that for them, the divergence is a mercy and that the madhâhibs with their divergences are as many legislations (charâ-i')?!
If you want to see the consequences of this divergence like their stubbornness above, it is enough for you to look in the mosques: you see there four places in which four imâms different request! For each imâm there is a group of people who await to make the prayer behind him, as if each group made party of a different religion!
And how that could be of it differently since their scientist known as: “their madhâhibs is as much of legislation (charâ-i')!”. They act thus while knowing the word of the prophet : “when Iqâma of the prayer is made there are no prayers apart from the obligatory prayer” [5].
They are allowed to contradict this hadith to preserve the madhab, as if the madhab on their premises had more value than the hadith of the prophet .
Conclusion: the divergence is rejected by the legislation, it is obligatory to eliminate it as much as can be done, because it is one of the causes of the weakening of the community, like said it Allah your' âla:
وَلاَتَنَازَعُواْفَتَفْشَلُواْوَتَذْهَبَرِيحُكُمْ
“you do not dispute if not you will weaken and lose your force” [S8V46].
On the other hand to approve the divergence then to name it “mercy” contradicts the verse which is clearly when with its judgment. And only this hadith invented proclaims that the divergence is a mercy.
From there it may be that one puts the following question: Did the companions however diverge, they are best men, is what the judgment mentioned above relates to them too?
Ibn Hazm that Allah makes him mercy answered this question (5/67-68) while saying: “Not, this judgment does not relate to them because each one of them sought the truth so that those which were mistaken among them received a reward for their good intention which consisted in seeking the good and they will not be blamed for their error because they did not do it intentionally and were not neglecting in their research. While those of them which were right were rewarded by two rewards and so on for any Moslem until the day of the judgement in what has him escaped religion.
The judgment and the evoked punishment relate to that which does not cling to the cord of Allah, i.e. the coran and with the word of the prophet , after the text reached him, that the proof appeared in its opposition and that it intentionally copied so-and-so or so-and-so by contradicting the text and while calling with fanaticism, wishing by that the group and while seeking in the coran and the sounnah what is in conformity with its own principles and by rejecting the texts which contradict them to cling to its ignorance, it is them people who diverge and who will be condemned.
There is another category of people of which lack of fear and the negligible layer of religion that they have led them to seek the permissions of each scientist [6] and to imitate them without seeking what the texts say coming from Allah and his prophet.”
At the end of its word it aims at the “Talfîq” which is known among scientists of the fiqh and which consists in speaking of a scientist without requiring the proof but simply to follow its desires. They diverged to know if that prohibited or not, and the truth and that that is interdict for several reasons which we will not detail here.
Those which said that that allowed rested on this hadith, in the same way those which said: “that which imitates a imâm will meet Allah without a blame”.
All that made weak parties of the account, méfis of if you the success wants:
يَوْمَلَايَنفَعُمَالٌوَلَابَنُونَ
إِلَّامَنْأَتَىاللَّهَبِقَلْبٍسَلِيمٍ
“The day when the goods and the children will not be of any utility except that which will come in front of Allah with a healthy heart” [S26V88-89]
[1] 849H - 911H (abde-r-Rahman ibn abi bakr assouyouti) [T]
[2] (771H - 817H) raises of Hâfidh A-Dhahabî [T]
[3] (384H - 456H) [T]
[4] As said Al-Mounâwî (abdel raouf died in 1021H) in its book “Faydh Al Qadîr” (volume 1 page 209)
[5] paid by mouslim
[6] Soulaymân attamîmî (of the 3rd generation, moufti of is time) said: “If you takes the permission of each scientists, you then joined together in you the entire evil.” [T] "Muhakkak ki, sözlerin en doğrusu Allah'ın
Kelam'ı, yolların en hayırlısı Muhammed
(s.a.v.)'in yoludur. İşlerin en kötüsü ise
sonradan uydurulanlardır. Sonradan
uydurulup dine sokulan her amel bid'at, her
bid'at sapıklık ve her sapıklık da ateştedir.
Bağlantıları yalnızca kayıtlı kullanıcılar görebilir! Hemen kayıt olun veya hesabınıza giriş yapın!
Bağlantıları yalnızca kayıtlı kullanıcılar görebilir! Hemen kayıt olun veya hesabınıza giriş yapın!
"Muhakkak ki, sözlerin en doğrusu Allah'ın
Kelam'ı, yolların en hayırlısı Muhammed
(s.a.v.)'in yoludur. İşlerin en kötüsü ise
sonradan uydurulanlardır. Sonradan
uydurulup dine sokulan her amel bid'at, her
bid'at sapıklık ve her sapıklık da ateştedir.
Hadisi tam olarak yazmak istemiştim hakkını helal inş.hadisde noktanın bile önemi çok fazladır
kardesim ben orda manen aktardım hadisi manen rivayete de bir beis yoktur peygamber efendimiz hadisleri lafzen ezberlıyoruz ancak bir müddet sonra lafızları aklımızda kalmıyor dıyen sahabılere helali haram haramı helal yapmadıkca manen aktarabılırsınız şeklinde cevaz veriyor. bende helalı haram haramı helal yapmadım sadece aklımda kaldıgı kadarıyla aktardım.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
insanın müctehid olası geliyo